Jeżeli chcecie powędrować tą drogą, to chętnie Wam potowarzyszę -moja przygoda z Nordic Walking.

06/10/2011 18:55

Historia Nordic-Walking

Firma Exel, która jako pierwsza wprowadziła na rynek specjalne kijki do nordic-walking, definiuje tę dyscyplinę sportu jako ”spacery rekreacyjne ze specjalnie zaprojektowanymi kijkami”.

Nordic-walking jest ciekawą i przyjemną formą odpoczynku. Niektórym może się wydawać, że jest to sport nowy, jednak jego początki datuje się na lata dwudzieste XX wieku. Wtedy była to forma treningu dla narciarzy biegowych. Obecnie trenować może każdy, a sam nordic-walking ma trzy poziomy aktywności – zdrowotny, fitness, sportowy. Bezpośrednich narodzin nordic-walking należy szukać u Finów. To właśnie z dalekiej i zimnej Finlandii wywodzi się Sauvakavaly – nornic-walking – wędrówki nordyckie. Zaczęło się od tego, iż w latach siedemdziesiątych fińscy biathloniści kierowani potrzebą przygotowań do zawodów opracowali swoisty trening, który nie wymagał śniegu ani nart, a pozwalał ćwiczyć technikę chodzenia, biegania i skakania. Trening ten podobnie jak bieg narciarski, angażował do wysiłku aż 90% mięśni. Pod koniec lat 80-tych podjęto próbę promowania nordic-walking w kręgach sportowych i w szkołach. Prowadzono różnorodne doświadczenia i eksperymenty, aby wypromować i rozszerzyć nornic-walking. Jednak bez echa. Ostatecznie nornic-walking zarejestrowany i opisany jako nowy sport został w roku 1997 w Finlandii. Od tego czasu popularność tej formy ruchu stale wzrasta i rozprzestrzenia się na cały świat. Największe jej ośrodki znajdują się w Skandynawii, USA, Niemczech, Austrii, Szwajcarii. Teraz fenomenalne kijki dotarły również do Polski i Kalisza. Rosnące zainteresowanie techniką nordic-walking w wielu krajach Europy nie tylko pokazuje, iż jest to wspaniała forma rekreacji ruchowej, ale również znajduje ona coraz szersze zastosowanie i uznanie w rehabilitacji.

Zalety i korzyści zdrowotne uprawiania nordic-walking

Korzyści płynące z maszerowania z kijkami są ogromne. Nordic-walking uprawia wielu byłych sportowców, a także ludzie którzy doznali kontuzji i poszukują dyscypliny angażującej całe ciało, a jednocześnie dostępnej dla każdego, niezależnie od jego kondycji.

Nordic Walking odciąża nasze stawy, kolana i biodra, kijki przejmują obciążenie. Jest to idealna forma rekreacji dla pań, które się odchudzają, ponieważ podczas marszu spala się 400 kilo kalorii, czyli znacznie więcej niż w czasie zwykłego spaceru.

Zalety Nordic Walking:

• CHRONI STAWY
• POMAGA W UTRZYMANIU SMUKŁEJ SYLWETKI
• WZMACNIA KRĘGOSŁUP I MIĘŚNIE GRZBIETU
• POLEPSZA SAMOPOCZUCIE
• NORDIC WOLKING TO RUCH NA ŚWIERZYM POWIETRZU

Nordic-walking a zwykły marsz – podobieństwa i różnice

Marsz jest to przemieszczanie się krokami do przodu z zachowaniem stałego kontaktu, z ziemią, w taki sposób, że nie jest widoczna gołym okiem utrata kontaktu z podłożem. Definicja marszu nordic-walking jest bardzo podobna, z tym że dodaję się, że jest to marsz ze specjalnymi kijkami. W porównaniu do zwyczajnego marszu, nordic-walking angażuje stosowanie siły do kijków z obu stron, dlatego osoby uprawiające nordic-walking w większym zakresie, choć mniej intensywnie, angażują mięśnie ciała. Mięśnie (m.in. klatki piersiowej, tricepsy, bicepsy, ramion i brzucha) są również inaczej stymulowane niż w zwykłym marszu. To prowadzi do większego ich wzmocnienia niż przy zwyczajnym chodzeniu czy joggingu. Szczególnie:

• rozwija się siła i wytrzymałość ramion,
• łatwość wchodzenia na wzgórza,
• zwiększa się stabilność przy chodzeniu z kijkami,
• jest mniejszy nacisk na piszczele, kolana, biodra i plecy co daje korzyści dla osób z ranami i nie dość silnymi mięśniami.

Kijki bardzo się przydają w chodzeniu, ponieważ porządkują ruch. Jeżeli chodzimy bez kija mamy tendencję do garbienia się, przechylenia w jedną lub drugą stronę. Bardzo często niedbale stawiamy stopy (na zewnątrz lub do wewnątrz). Jeżeli mamy kije to zmuszamy się do utrzymania wyprostowanej sylwetki, nadajemy również odpowiedni kierunek ruchu ramionom.

Jednak należy pamiętać, że w marszu nordic-walking podobnie jak w zwykłym marszu chodzimy naprzemiennie (tj. do przodu prawa ręka i lewa noga, a z tyłu lewa ręka i prawa noga), zachowujemy rotacje barków i miednicy oraz stawiamy stopę pieta-palce.

Podstawy praktyczne nordic-walking

Nordic-walking jest formą aktywności ruchowej uprawianą na świeżym powietrzu. Maszerować można praktycznie w każdym terenie (w górach, na plaży itp.), jednak początkujący powinni wybrać płaski, w miarę równy teren. Najlepiej do tego nadają się alejki w parkach, ścieżki w lasach, jak np. tereny kaliskiego Parku Miejskiego.

Najważniejszym wyposażeniem osoby uprawiającej nordic-walking są buty i kijki. Nie ma specjalnych wymogów dotyczących stroju podczas uprawiania nordic-walking ale ubiór nie powinien jednak krępować ruchów oraz powinien być dostosowany do warunków pogodowych. Najważniejszy jest właściwy dobór obuwia. Buty powinny być wygodne, sznurowane, najlepiej sportowe. Ważne, by buty miały grubą i elastyczną podeszwę. Wykluczone są klapki, sandały, obuwie na obcasach. Trwa coraz zacieklejszy spór o to, czy buty zaprojektowane do biegania nadają się również do chodzenia. Buty do biegania mają dłuższą historię, ale obydwie technologie rozwijały się równolegle. Istnieją między nimi pewne różnice. Biegacz potrzebuje większej stabilności i lepszej amortyzacji niż piechur, dlatego buty do biegania mają grubsze wkładki. Ogólnie rzecz biorąc, wybór butów dla biegaczy jest większy niż asortyment przeznaczony dla piechurów. Buty do chodzenia są inaczej zaprojektowane – ułatwiają odpychanie się od podłoża ruchem pięta-palec.

Do uprawiania nordic-walking potrzebne są specjalnie zaprojektowane kijki, które służą do odpychania się w czasie marszu. Kijki posiadają specjalną „rękawiczkę”, dzięki której łatwiej jest je utrzymać w dłoni i przenosić obciążenia z dolnej części tułowia. Przy zakupie należy upewnić się, czy kijki rzeczywiście przeznaczone są do marszów nordic-walking. Na rynku jest już obecnie dużo kijów do nordic-walking. Ich ceny i sposób wykonania różnią się bardzo między sobą. Najbardziej polecane są kije zawierające włókno węglowe. Im większa zawartość (wyrażona procentowo) włókna węglowego, tym kij jest lżejszy, bardziej sprężysty i łatwiej odbija się od podłoża. Kije muszą mieć długość dopasowaną do wzrostu – ręka zaciśnięta na rączce kija zgięta w łokciu powinna tworzyć z podłożem kąt prosty (patrz rysunek po lewej). Długość kija powinna stanowić ok. 68% wzrostu ćwiczącego. Długość tę ustala się wyliczając ze wzoru: wysokość ciała x 0,68 (w cm).

Prawidłowy kij do nordic-walking powinien składać się z:

rękojeści zaopatrzonej w pętle (rękawiczkę) mocujące dłoń. Powinny być one tak oznaczone, aby łatwo było odróżnić kij lewy od prawego; mocowane w taki sposób, by przy wyprostowanym ramieniu kij zwisał swobodnie w powietrzu, a jednocześnie zapewniał szybki i pewny powrót do chwytu trzonu, najlepiej wykonanego z włókna węglowego (karbonu). Pod wpływem nacisku na rękojeść trzon kija nieznacznie się ugina i tym samym amortyzuję siłę z jaką na niego działamy.

grotu; Jest to specjalny szpic, który ułatwia wbijanie kija w podłoże. Na grot można zakładać nakładkę ochronną zwaną stopką lub bucikiem. Grot składa się z niewielkiego talerzyka i szpikulca. Dzięki specjalnej konstrukcji wbija się w podłoże, zwiększając siłę, z jaką odpychamy się ramionami. Ze względu na funkcję grot jest najbardziej narażonym na uszkodzenie i najszybciej zużywającym się elementem kija .

Zajęcia z nordic-walking powinny trwać minimum około 1,5 godziny, z czego rozgrzewka zajmuje 15-20 minut, marsz z kijkami 45-60 minut, a rozciąganie (streching) 10-15 minut.

Jestem autorem pracy badawczej na temat: „Nordic-walking jako forma treningu zdrowotnego u rolników”.

Badania wykazały, że nordic-walking jako forma treningu zdrowotnego ma istotny wpływ na parametry krążenia takie jak: ciśnienie tętnicze i tętno, i pozwoliły odpowiedzieć na postawione w pracy pytania badawcze. Po pierwsze udowodniły, że zastosowany trening zdrowotny spowodował, że w badanej grupie rolników nastąpiło obniżenie ciśnienia tętniczego spoczynkowego, co jest szczególnie korzystne w chorobie nadciśnieniowej. Po drugie zastosowany trening nodric-walking w znaczny sposób wpłynął na spadek tętna spoczynkowego, co z kolei poprawia wydajność pracy serca. Po trzecie marsz z kijkami jako forma treningu zdrowotnego zapewnił badanym rolnikom spadek ciśnienia tętniczego wysiłkowego. Po czwarte nordic-walking jako trening zdrowotny spowodował obniżenie tętna wysiłkowego.

Ponad to przeprowadzone badania potwierdziły, że zastosowanie nordic-walking jako formy treningu zdrowotnego powoduje skrócenie czasu jaki jest potrzebny aby tętno wysiłkowe powróciło do wartości tętna spoczynkowego. Zatem nordic-walking poprawia restytucje organizmu i tym samym poprawia adaptacje organizmu do wysiłków fizycznych.

Każdego, kto chce nauczyć się poprawnej techniki chodzenia, czy ma problem z doborem odpowiedniego sprzętu zapraszam na stronę internetową www.nordicwalking.kalisz.pl.

---

Inne konkursowe artykuły, na które możesz zagłosować – tutaj >>>

Tagi:  sport, nordic walking

  22 komentarze
 

Drogi Użytkowniku Portalu Calisia.pl! Zanim opublikujesz komentarz POMYŚL, czy jest on rzeczowy w kontekście artykułu, pod którym chcesz go zamieścić! Czy nie obrażasz kogoś lub nie naruszasz dóbr osobowych innych ludzi? Pamiętaj, że nawet w Sieci nie jesteś anonimowy!

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników Portalu, za treść których Calisia.pl nie ponosi odpowiedzialności. Portal zastrzega sobie prawo do usuwania obraźliwych wpisów. Jeżeli którykolwiek z komentarzy łamie prawo lub dobre obyczaje, zawiadom nas o tym.

DODAJ KOMENTARZ

Podpis
(max. 70 znaków)
Treść

Walczymy ze spamem w komentarzach. Spam generują roboty. Odpowiedź na poniższe pytanie przekonuje nas że nie jesteś robotem, tylko kochanym czytelnikiem Calisia.pl

Który mamy rok? (cztery cyfry)

 

Tę odpowiedź pozostaw pustą:

 

Publikacja komentarza oznacza akceptację regulaminu Calisia.pl