O Kaliszu raz jeszcze
Czytając „głosy kaliszan” na temat ich rodzinnego miasta, nie mogę się oprzeć wrażeniu, że autorzy artykułów dzielą się na dwa obozy: tych, którzy chcieliby z Kalisza zrobić wielką metropolię i tych, którzy chwalą sobie uroki życia w niewielkim mieście. Zastanawiam się, do którego bieguna jest mi bliżej?
W Kaliszu mieszkam od urodzenia. Dostrzegam w nim zmiany, widzę jak miasto się rozwija. Nie wiem tylko, czy zmierza ku dobremu? Pewnie, że najłatwiej jest krytykować. Siedzieć sobie spokojnie i narzekać. Poprzez różne „wolne głosy i wnioski” na forach internetowych uderzać np. we władze miasta, że nic nie robią, a jak już coś zrobią to lepiej, żeby nie robili, bo i tak jest to bez sensu. Wciąż narzekamy. A to, że brzydkie rzeźby na rondach, a to że budowa Aquaparku to strata pieniędzy, a to znowu komuś nie pasuje, że Galeria Tęcza to nie Stary Browar, a Zawodzie to nie Biskupin. Co do przedsięwzięć kulturalnych, to też nie sposób nam kaliszanom dogodzić. Spotkania teatralne są może ok., ale przecież nigdy nie grają interesujących spektakli, kino, a nawet kilka, które mamy…. cóż, to nie to samo co multipleksy z wielkich miast. LaStrada? To za mało spektakularne, żeby nazywać wydarzeniem kulturalnym, natomiast spotkania jazzowe są wyłącznie dla koneserów….A w pubach po godz. 23. zostają już tylko kelnerzy. Życie społeczno – kulturalne leży i już nawet nie kwiczy.
Z kolei grupa mieszkańców Kalisza, która zachwyca się naszym miastem chwali jego urokliwe miejsca, a konkretnie jedno – Park Miejski, gdzie chodzili na spacery z dziadkami lub rodzicami. Trudno nie zachwycać się Kaliszem, który pamięta się z dzieciństwa. Spacer po Parku Miejskim, andruty od tej miłej starszej pani, Pani Pracowitej, oranżada w woreczku, którą nigdy nie udało mi się nie uplamić, no i te kolorowe piłeczki na gumce…Kto tego mile nie wspomina? Pytanie, jaki Kalisz jest teraz i co nam oferuje? Wynika z tego, że niewiele. Chcielibyśmy, żeby miasto było nowoczesne, ale jednocześnie, żeby było widać, że jest to miasto najstarsze w Polsce, bo akurat z tego ewidentnie dumni jesteśmy wszyscy, lecz zapominamy o tym, gdy wykrzywiamy sobie stawy na „kocich łbach” koło ratusza. Chcielibyśmy zachować kształt i ducha starego Kalisza, dbać o zabytkowe kamienice, ale omal nam żyłka nie pęknie na myśl, że do centrum nie będzie wolno wjechać samochodem, chcemy wspaniałych nowoczesnych budowli, ale żeby nie przyćmiły piękna kościołów, z których Kalisz słynie. Chcemy, żeby Kalisz był niczym Times Square, ale z niemal wiejskim spokojem. Chcemy wysokiej kultury, przez wielkie „K”, ale na „K” to my znamy inne wyrazy. Chcemy żeby Kalisz był czysty, ale nawet ciężko nam sprzątnąć po własnym psie. Wreszcie chcemy to wszystko mieć, zaraz, podane na srebrnej tacy, przygotowane przez władze Kalisza i ludzi od kultury i rozwoju miasta, a sami po prostu skonsumujemy to danie, zostawiając po sobie resztki, bo tak właśńie szanujemy nasze miasto.
A może to my, mieszkańcy powinniśmy dać coś od siebie zamiast siedzieć przed komputerem i prześcigać się w coraz to bardziej kąśliwych uwagach i może w końcu zrozumieć, że Kalisz to nie Warszawa. Miasto to nie tylko inwestycje, wydarzenia, budowle, ale ludzie którzy tworzą odpowiednią atmosferę. Nie zawsze to czego chcemy jest tym, czego nam potrzeba.
Widzisz to w ciepłych okularach ale życie to brutalna walka
Drogi Użytkowniku Portalu Calisia.pl! Zanim opublikujesz komentarz POMYŚL, czy jest on rzeczowy w kontekście artykułu, pod którym chcesz go zamieścić! Czy nie obrażasz kogoś lub nie naruszasz dóbr osobowych innych ludzi? Pamiętaj, że nawet w Sieci nie jesteś anonimowy!
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników Portalu, za treść których Calisia.pl nie ponosi odpowiedzialności. Portal zastrzega sobie prawo do usuwania obraźliwych wpisów. Jeżeli którykolwiek z komentarzy łamie prawo lub dobre obyczaje, zawiadom nas o tym.
← Powrót