Skarga służąca kontroli legalności orzeczeń sądowych.

Wprowadzenie tej skargi do kodeksu postępowania cywilnego ma uregulować sytuację , w której państwo będzie ponosić odpowiedzialność na podstawie kodeksu cywilnego za wydane przez sąd orzeczenia, które są niezgodne z prawem i wskutek których to orzeczeń strona poniosła szkodę.

Stosownie do art. 4241. § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skargę można jedynie oprzeć na podstawie naruszeń prawa materialnego lub przepisów postępowania, które spowodowały niezgodność orzeczenia z prawem. Podstawą skargi nie mogą być jednak zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Po doręczeniu przez sąd skargi stronie przeciwnej, a gdy skargę wniósł Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw Obywatelskich – obydwu stronom, sąd przedstawia niezwłocznie akta sprawy Sądowi Najwyższemu.
Uwzględniając skargę Sąd Najwyższy stwierdza, że orzeczenie jest w zaskarżonym zakresie niezgodne z prawem. Orzeczenie takie jest podstawą późniejszego procesu o odszkodowanie na podstawie art. 417 k.c.

Jak z powyższego wynika, warunkiem skargi jest poniesienie szkody na skutek wydanego orzeczenia niezgodnego z prawem. Chodzi tu o naruszenie prawa materialnego , procesowego, a także prawa wspólnotowego. Naruszenie to obejmuje także prawomocne orzeczenia sądowe, które zostały wydane na podstawie aktu normatywnego niezgodnego z konstytucją, ustawą lub innym aktem prawnym.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje jeżeli od orzeczenia drugiej instancji wniesiono już skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego lub strona mogła wnieść apelację, kasację lub skargę o wznowienie postępowania, a więc środków, za pomocą których mogła podważać rozstrzygnięcie sądowe.
Omawiana skarga nie jest środkiem zastępującym skargę kasacyjną i nie jest z nią tożsama. Obie te skargi natomiast służą kontroli legalności orzeczeń sądowych.

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, oznacza to, że skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń winien także sporządzić i podpisać adwokat lub radca prawny. Skargę może wnieść także Prokurator Generalny, jeżeli niezgodność orzeczenia z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego, albo Rzecznik Praw Obywatelskich, jeżeli niezgodność orzeczenia z prawem wynika z naruszenia konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Tak zwanego przymusu adwokacko – radcowskiego nie stosuje się w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat lub radca prawny.

Adwokat Jędrzej Miniecki
KANCELARIA ADWOKACKA
ul. Śródmiejska 22/2
62-800 Kalisz
Tel 62/502-92-55
www.adwokatminiecki.pl

Tagi:  profesjonalna pomoc prawna., porady prawne

Drogi Użytkowniku Portalu Calisia.pl! Zanim opublikujesz komentarz POMYŚL, czy jest on rzeczowy w kontekście artykułu, pod którym chcesz go zamieścić! Czy nie obrażasz kogoś lub nie naruszasz dóbr osobowych innych ludzi? Pamiętaj, że nawet w Sieci nie jesteś anonimowy!

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników Portalu, za treść których Calisia.pl nie ponosi odpowiedzialności. Portal zastrzega sobie prawo do usuwania obraźliwych wpisów. Jeżeli którykolwiek z komentarzy łamie prawo lub dobre obyczaje, zawiadom nas o tym.